Metamorfose van de man
Kafka’s kakkerlak zat vast in een labyrint, hij zonk weg tussen de gleuven van een jammerlijk onding, nergens meer te bespeuren, deze nietige mens met het verweer van een insect,
Ik voel me als een verhalenmaker, een ingenieur van het verhaal dat zich al dan niet opdringt. Ik (ver)bouw verhalen en laat ze samenkomen. Dat kan alleen op een kamertje waar ze me even met rust laten. Of samen. Na de rust, de daadkracht met de ander.
Auteur: Bart S. Vermeer
Om niets
Toen ik samen met je in asiel zat en de bestelling opnam van hoe het beter kon, liepen jij en ik achterop, de vrome verwachtingen werkten zich hogerop, en jij
Opgebrand
Een burn-out veegde me weg van de positie waarin ik verkeerde en misschien wel verkeerdelijk zat. Ook al gaf ik alles en denk ik toch zeer humaan om te gaan
Where I’m from
I come from yellow newspapers and old books from Playmobil policeman fighting crime and ghosts stories while praying scared in bed I come from the small garden with a steel
past, present, future
she was out there in dark clouds willing to overcome her greatest fears he’s breathing taking some pills to battle his latest enemy someday, when the reflections in the windows