Vandaag nog niet
morgen zal ik van je houden vandaag niet vandaag wil ik alleen met mezelf zijn in verdriet ergens in de velden, traag op een trein dwalen door tuinen aan de
Tag: Poëzie
Metamorfose van de man
Kafka’s kakkerlak zat vast in een labyrint, hij zonk weg tussen de gleuven van een jammerlijk onding, nergens meer te bespeuren, deze nietige mens met het verweer van een insect,
Om niets
Toen ik samen met je in asiel zat en de bestelling opnam van hoe het beter kon, liepen jij en ik achterop, de vrome verwachtingen werkten zich hogerop, en jij
Rerun
slapeloos wacht hij in de verhoorkamer van de leugen op de doorbraak van hem of haar of zij die niet is alsof de dag nooit dag is geweest en de
Die Nacht
Ik mis een stukje ziel zo’n klein stukje weet ik veel bizar zacht en nauwelijks te zien, zoiets als een versleten hartklep of een restje linkerhersenhelft, ik verloor het toen